Ochrona powierzchni ziemi
Definicja:
Całokształt działań mających na celu utrzymanie, przywracanie i racjonalne użytkowanie powierzchni ziemi oraz gleby. Obejmuje zachowanie funkcji gleby i terenu w zakresie środowiskowym, gospodarczym, społecznym i kulturowym, w tym produkcji żywności i biomasy, magazynowania i przekształcania składników odżywczych, substancji i wody, ochrony różnorodności biologicznej oraz zapewnienia źródeł surowców i rezerwuarów pierwiastków. Działania ochronne obejmują zapobieganie degradacji gleby, w tym erozji, spadkowi próchnicy, zagęszczeniu, zasoleniu i zakwaszeniu, a także ograniczanie zasklepienia gleby oraz minimalizowanie powierzchni zajmowanej przez zabudowę.
Ochrona powierzchni ziemi zakłada zachowanie lub tworzenie powierzchni biologicznie czynnych, przeciwdziałanie ruchom masowym ziemi oraz niekorzystnym zmianom naturalnego ukształtowania terenu. Integralną częścią ochrony są działania naprawcze i rekultywacyjne, umożliwiające odtworzenie lub wzmocnienie funkcji naturalnych i użytkowych terenów przekształconych przez działalność człowieka.
Źródło definicji:
-
ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska
Miejsce publikacji: (Dz. U. z 2025 r. poz. 647, z późn. zm.)
Dziedzina:
Stan i ochrona środowiska
GUS – Departament Rolnictwa i Środowiska
e-mail:
-
Ochrona powierzchni ziemi
Opis pojęcia który obowiązywał do: 31.12.2024